....... आयुष्य म्हणजे फक्त अस चं , सुंदर, गुलाबी, रेशमी आणि मखमली नसतं. दरवेळी मोरपिसे अंगावरून फिर्व्व्ल्यासार्ख्खे अनुभव येत नित. कधी असा राग येतो या माणसांचा काय सांगू.. ! वैताग..वैताग नुसता. दरवेळी स्वार्थ, मात्लाबिप्ना. काय माझ काय दुसर्याच काय.. पाय खेचा , अडवणूक करा. ..........ईईईई.......! किळस कशी येत नाही त्यांची त्यांना. !!!!!
जग लाख सुंदर असेल हो; पण त्याच पावित्र्य हे लोक ठेवताच नाहीत . सगळीकडे नासधूस.. चिखल-फेक.. सगळ्या गोष्टीत राडा , किडे स्वतः निईत वागा; दुसर्याला हि वागू द्या.. ! सो सिम्पल ..! नाआआआआआआआअही.....
आम्ही किडे करणार, राजकारण ( हल्ली राजकारण या शब्दाचा अर्थ केवळ वाईट पद्धतीनेच घेतला जातो..! ) खेळणार. आमचा फायदा होवो न होवो आम्ही लोकच भले होऊ देणार नाही.. आणि जो चांगला वागेल त्याला त्याचा गळा आवळून त्याला मारणार. त्याला जगायचा हक्कच नाही ए चान्गुल्पनानी .. इथे काहीच सभ्य, सुसौस्कृत असताच नये.
माणूस माणूस राहिलाच नाही ए हेच खरे.. वैताग नाही चीड येते अशी भयंकर.. वाटते कोणीतरी सन्क्न मुस्काडात माराव्यात ..( माझा हात कोणाला लागणार नाही म्हणून दुसर्या कोणी तरी मारावे अश्यांना.. ) अशक्य..
याहून अधिक यावर काहीही बोलणे केवळ अशक्य अन्नी व्यर्थ देखील. कोण अंड कधी , कसा सुधरणार देव जाणे !!!!!
