लेखनासाठी लेख देणे , घरून काम , सेल्स , मार्केटिंग , मराठी टायपिंग , जाहिरातदारांसाठी नोंदणी फार्म

Advertisement Booking, Work From Home, Writer's Helpful post

नमस्कार !
आपल्या शुभेच्छांमुळे "गप्पागोष्टी" मराठी मासिकाच्या दिवाळी अंकाचे २०१७ दिवाळी मध्ये धुमधडाक्यात प्रकाशन झाले.
आमच्याबरोबर निशुल्क, स्वानंदाने काम करणाऱ्या सर्व वयोगटातील लोकांचे स्वागत आहे.


जाहिरात देण्यासाठी (दिवाळी अंक २०१९ , ईबुक मध्ये)
www.greenaapples.com वरील फॉर्म भरून खाली दिलेल्या व्हाट्सऍप वर मेसेज करा.
आमचे प्रतिनिधी आपल्याला संपर्क करतील.

 साहित्य

दरवर्षीसाठी आपण लेख विविध विषयावर पाठवू शकता. मासिकात सर्व वयोगटासाठी विविध लेखमाला , विषय असल्याने आपल्या लेखांचे स्वागत आहे ! 

१. २०१९ - वास्तुशास्त्रावर लेख पाठवणे. इतर ज्योतिषी लेख चालतील.
२. वार्षिक भविष्य लिहिण्यासाठी आपला अल्प परिचय त्वरित पाठवा. एकाच सर्वोत्तम ज्योतिषाची मनाच्या ह्या स्थानासाठी निवड होईल.
३. आगामी अंकासाठी पाककृती, लेख , प्रवासवर्णने , कला , मुलाखती, विनोदी साहित्य, बालविभागासाठी गोष्टी , कोडी  इत्यादी अनेक प्रकारचे दर्जेदार साहित्य मागवीत आहोत.
४. लेख कृतीदेव १० किंवा युनिकोड फॉंट मधेच स्वीकृत.
५. कागदावर लिहिलेले साहित्य स्वीकारले जाणार नाही.
६.  साहित्य संपर्क मधून मेल करा . साहित्य पाठविण्यासाठी संपर्क मधून पाठवले तरी चालेल.
७. साहित्य मेल करण्यासाठी contact(at)greenaapples.com

जाहिरात , पैसे मिळवण्याच्या आकर्षक संधीबद्दल 

1. गप्पागोष्टी मासिक - ग्रीन ऍपलस बरोबर काम करण्याविषयी आणि लेखन देण्याविषयी ह्याच माहितीचा व्हिडीओ बघण्यासाठी खालील लिंक वर क्लिक करा.

2. जगभरातील लेखकांनी / मार्केटिंग व्हॉलेंटियर्सनी / खाजगी लायब्ररी / डिस्ट्रिब्युटर्स ह्यांनी  अधिक माहितीसाठी संपर्क साधावा :
+९१ ९७६ ४३६ ४९४६ (Whatsapp मेसेज फक्त )
किंवा संपर्क मधून मेल करा . साहित्य पाठविण्यासाठी संपर्क मधून पाठवले तरी चालेल.
3. जाहिरात बुकिंगसाठी ऑनलाईन फॉर्म खालील लिंक वर उपलब्ध
https://docs.google.com/forms/d/1K5H25uJBGWejYRXnsPk4AqZEwQFLfzT7dmzM_TFgMjk/edit?c=0&w=1

इंटरनेट -मोबाईल नसतानाचे आयुष्य - निवांत - दिलसे !

अक्षरशः अनेक वर्षांनी मी इथे लेख लिहीत असेन. मराठी ललित / वैचारिक मधला मोडणारा. अनेक मुद्दे आहेत , कुठेतरी खुपणारे. मी काही कोणी प्राज्ञ, वैचारिक म्हणून लिहीत नाहीए. पण दिलखुलास , बडबड्या , मस्तीखोर केतकीचे हे म्हणणे आहे.

मला पुन्हा एकदा खूप छान वाटते , की मी खूप छान काळात जन्म घेतला. आम्हाला खूप छान शाळा , मराठी सौस्कृती , खूपच अप्रतिम मैत्री , टिपिकल पुणेरी चौकोनी कुटूंब , पुणेरी पेठेतील बालपण , पुण्याचा गणपती उत्सव अनुभवायला मिळाले ; आणि करिअरच्या टप्यावर इंटरनेट , आयटीचा जमाना पण आम्हाला मिळाला.  मला इंटरनेटशिवाय जगणे आज अशक्य आहे. मी कामासाठी सोशल नेटवर्क वापरते, वैयक्तिक आजिबात नाही. पण तरीही ऑनलाईन शॉपिंग , वाचन , यु ट्यूब , भाऊ परदेशी असल्याने व्हिडीओ कॉल , मग तो येताना मला हवे त्याची मी इथून परदेशी वेबसाईटवर त्याच्या  परदेशी पत्त्यावर होम - डिलिव्हरी पाठवा म्हणून ऑर्डर देते त्याची मजा , अनेक नव्या लोकांना भेटणं - गप्पा मारणं इंटरनेट मुळे शक्य आहे. अनेक देशातले , विविध वयोगटातले लोक विविध निमित्ताने संपर्कात आहेत. पण मला असे वाटते , ह्या साऱ्या शिवायचे आयुष्य आजच्या पिढीला माहीतच नाही. मी काही म्हातारी नव्हे. जेमतेम कॉलेज मधली दिसते - त्यापेक्षा वयाने थोडी मोठी आहे. पण पिढीचे अंतर पडावे इतके आयुष्य १० वर्षांत बदलले.

हैप्पी लिव्हिंग , कीप स्मायलींग

एकदा येन - तेन  निमित्त्यानं महिला मंडळाच्या गप्पा कानावर पडल्या. मजेशीर आणि माझ्यातल अभ्यासू कुतूहल जाग्या करणाऱ्या ! गूण आला नाही म्हणून डॉकटर बदलणाऱ्या ; पण गुरुजी आणि ज्योतिषांच्या नियमित वाऱ्या करणाऱ्या मध्यमवर्गीय मानसिकतेच्या लोकांचे प्रतिनिधित्व करणाऱ्या ! भारी ए नाही !

विषय गंभीर आहे. प्रत्येक कॉमन मॅन ला वाटते, आपला कस सुरळीत व्हावं. शिक्षण , नोकरी , पैसे , घर , लग्न , पोरं इति. मग मनासारखे काहीही घडत नाही , अडथळे येतात किंवा विलंब होतो तेव्हा समस्या निर्मिती होते. थोडक्यात काय , मनासारखे न घडणे म्हणजे समस्या ! इथे सारेच काही कागदावरच्या रेषेसारखे सरळ नसते , आपलं आणि इतरांचे आयुष्य वेगळे असू शकते हे मान्य करण्याचीच मनाची तयारी नसते ! मग होते ते “दुःख” ! एखाद्या समस्येवर मार्ग काढणे हे मग सुचतच नाही ! कारण , डायरेकट किंवा इन्डायरेकट तुम्ही सफर होत असता. साधे उदाहरण , शारीरिक क्षमता कमी झाल्याने साध्या सर्दी -खोकला -तापातही नेहमी इतके १००% जोमाने तुम्ही काम करू शकत नाही. काही माणसे काम करणारच नाहीत , काही उशिराने सुरु करतील , काही रेटून नेतील " कुछ नही होता " म्हणून ! तरी , एखाद्या समस्येला / प्रसंगाला तुम्ही कशा पद्धतीने बघता , कशा पद्धतीने हाताळता या गोष्टी अनेक मुद्दांवर अवलंबून असतात. कोणत्याही समस्येत तुम्ही असाल तरी ह्याचे “मॉडेल” असेच असते. शारीरिक , बौद्धिक ,  मानसिक , भावनिक , सामाजिक , आर्थिक मुद्दे इथे महत्वाचे ठरतात.  तुमचे मूळचे व्यक्तिमत्व आणि स्वभाव तर यात अत्यंत महत्वाचा ! मग विशिष्ट परिस्थिती मध्ये तुम्ही कसे वागता , हे तुमच्यासाठी योग्य असते. परंतु साऱ्यांनाच हे योग्य वाटत नाही. कारण , त्यांची विचारसरणी आधी नमूद केलेल्या मुद्द्यांना धरून त्यांच्यासाठी योग्य अशी  असते .

सेविंग्ज मध्ये १२ लाख असणारा माणूस घेईल ती आर्थिक रिस्क २ लाख सेविंग्ज वाला घेऊ शकणार नाही. डिहायड्रेशन जास्त होतंय हे वेळीच लक्षात येऊन डॉकटर दाम्पत्य घरीच एक बाटली सलाईन आणि औषधे घेऊन,  २ तासात टुणटुणीत होऊन संध्याकाळी ओपीडी ला बसेल (माझ्या डॉकटर आत्या - काकांकडे हे बघून मला हे "used to" झालंय !!! ) पण म्हणून मेडिकल बॅकग्राउंड नसलेल्या माणसाने वरून पाणी पिऊन अंगावर काढले तर हे जीवावरच बेतणार ! तर , समस्या कोणत्याही असोत - " मॉडेल " हे आणि असच असत.

मी , मराठी आणि इंग्लिश

मी पुण्याची आहे. पुणे हे सौस्कृतीचे माहेरघर म्हणले जाते. अर्थातच आमच्या पुण्याचे वागणे -बोलणे सर्वश्रूत आहेच !
अनेकदा लोकं विचारतात , माझ्या भाषेविषयी ! "तू टिप्पीकल पेठी बोलतेस , बोल ना "....  असेही सांगणारे भेटतात. आणि "अक्सेंट छान मारतेस😍 " असे सांगणारे पण आहेत. लोकहो ...  ह्या साऱ्याचे श्रेय माझ्या "bringing -up" ला आहे. नारायण पेठेतील जन्म , तिथले बालपण, मराठमोळे ब्राह्मणी वातावरण अशा अनेक गोष्टी माझ्या उपजतच ठसकेबाज बोलण्याला मिळाल्या.

इंग्लिश विषयक किस्सा मस्तच आहे ! शाळेत असताना एकदा रस्त्यावर एका माणसाला सुनावले ... बारकी पोरगी म्हणून आगाऊपणा करून अंगावर सायकल घातली माझ्या ! मग , आईला धक्का बसला ! ही इतकं फाडफाड इंग्लिश कशी बोलते ! :)

मला खूप संताप आला की मी आपोआप इंग्लिश मधून सुनावते, हा अनूभव १-२ लोकांनाच असल्याने आवर्जून नमूद करत आहे ! :)) इतक्या टोकांपर्यंत मी कधी चिडत नाही :))

तरी , टिपिकल पुणेरी शोभेल अशीच माझी प्रोफाइल आहे.  अत्यंत हुशार  मेडिकल प्रॅक्टिशनर , स्पीकर , लेखिका म्हणून मी कार्यरत आहे. अस्खलित मराठी चे बाळकडू च आम्हाला मिळालेले आहे. तरी देवकृपेने मराठी लेखिका म्हणून गेली ८ वर्षे अनेक नियतकालिके , मासिकांमधून हेल्थ , ज्योतिष , आध्यत्म विषयक लिहिता आले ; त्याला वाचकांचा व संपादकांचा उत्तम प्रतिसाद आहे !
इंग्लिश जणू दुसरी मातृभाषा ! अभ्यास आणि सर्व कामकाज इंग्लिश मधेच होते. ब्रिटिश लोकांनी राज्य केले तरी अनेक सुंदर गोष्टींचा मिलाफ आमच्या दोन्ही सौस्कृतींमध्ये आहे ! काही सुंदर खाण्या पिण्याच्या गोष्टी , भाषेची सरमिसळ , भारतातल्या पुरातन पण आजही मजबूत असणाऱ्या ब्रिटिशकालीन इमारती इत्यादी !

सारांश म्हणजे , भारतात काम करणाऱ्या हुशार लोकांना इंग्लिश म्हणजे दुसरी मातृभाषा च ! आमचे युरोपातल्या लोकांसारखे नाही . आम्ही आमच्या प्रांतवार मातृभाषा अस्खलित बोलतोच , हिंदी आमची राष्ट्रभाषा आणि आणि इंग्रजी आता आमचीच झालेली आहे ! तरी भाषांचे हे नाते जोपासणे आणि फुलवणे याचा मला मूळातच छंद आहे.